Hansje Fokkemast trekt de echte wijde wereld in


Zaterdag 15 september FEEST! Het station van het Museum Buurtspoorweg omgetoverd tot speelterrein voor de gasten van Hansje Fokkemast, groot en klein. BUITEN een lokomotief onder stoom, treinen op het spoor, fluitsignalen en bezige spoorwegmensen, BINNEN alles klaargemaakt voor hoog bezoek. Het authentieke station is sinds kort prachtig gerestaureerd. De historische wachtkamer is in gebruik voor de boekentafels, de historische goederenloods, tegenwoordig restauratieruimte, voor de officiële presentatie.

Vanaf kwart over één stromen de gasten binnen. Moes Wagenaar, stadsdichter van Enschede, en broeder in de kunst Tim de Man lopen muziekmakend rond over het perron, compleet met ouwe petten op ‘t hoofd. Vrijwilligers bemannen de koffie- en de boekentafels met bloemen op alle hoeken. Het ziet er fantastisch uit! Onder de gasten veel kinderen, gelukkig, want voor hen is Hansje Fokkemast bedoeld. De kleintjes met een kleurplaat, de groten met een speurtocht door het station onder de arm.

Even is er een probleem met een kabel voor de projector, waardoor het officiële deel iets later begint, maar daarna loopt het gesmeerd. De tekeningen van Geertje zijn groots te zien op de witte muur, Moes praat, interviewt, jongleert en leest voor en Tim speelt op z’n accordeon. Ik reik _drie_ eerste exemplaren uit. Wat natuurlijk niet kan, maar er kan wel meer niet waar het om Hansje Fokkemast gaat ;-) Die drie gaan naar Jan Astrego, voorzitter van de Stichting Museum Buurtspoorweg, naar Shiraz, kleindochter, naar Merlijn, kleinzoon. Zo wilde ik het graag.

En dan... signeren! O, wat hebben Geertje en ik het druk met schrijven! Als ik tussen het signeren door even opkijk zie ik niets dan mensen, zittend en lopend bladerend in het boek. Een heerlijk gezicht!

Nu trekt Hansje Fokkemast de echte wijde wereld in. Ik kan alleen van afstand volgen hoe het hem vergaat. Een beetje heimwee naar hem zal ik vast wel krijgen. Hij niet naar mij, maar zo hoort het ook.